
Inspiracją do stworzenia zestawu Ram-pam-pam były prace amerykańskiego pedagoga Edwina E. Gordona oraz badania etnograficzne Oskara Kolberga.
Najważniejszym pojęciem w teorii uczenia się muzyki (MLT – Music Learning Theory) Edwina E. Gordona jest audiacja. Oznacza ona przyswajanie i rozumienie usłyszanej muzyki. Odpowiednikiem audiacji w mowie jest myślenie. Nie można nikogo nauczyć myślenia – to proces naturalny, umiejętność, którą dziecko zdobywa wraz z rozwojem, poznawaniem i kojarzeniem faktów. Podobnie jest z audiacją. Umożliwiając doświadczanie muzyki, dajemy szansę na rozwój. Podstawą jest słuchanie. Później przychodzi czas na wykonywanie muzyki: śpiewanie, komponowanie i improwizowanie przy wykorzystaniu swojego naturalnego instrumentu – głosu. Ostatnim etapem jest nauka gry na instrumentach i teoretyczne zrozumienie muzyki. Celem zajęć z zestawem Ram-pam-pam jest rozwój myślenia muzycznego.
Podczas zajęć umuzykalniających z wykorzystaniem zestawu Ram-pam-pam dzieci doświadczają urozmaiconej muzyki: od prostych melodii opartych na polskiej muzyce ludowej, poprzez muzykę rozrywkową, jazz i muzykę poważną. Różne tonalności, rytmy, ogromne bogactwo instrumentalne to elementy charakterystyczne dla Ram-pam-pam. Dzieci słuchają, porównują, odróżniają poszczególne skale, wyczuwają zmianę metrum, tonacji, barwy dźwięku. To wszystko jest możliwe, gdy wsłuchają się w muzykę. W Ram-pam-pam znajdują się utwory bez tekstów, aby słowa nie skupiały na sobie uwagi młodych słuchaczy. Za to melodie rozpoczynają się od różnych śpiewnych sylab, dzięki którym nauczyciel nawiązuje kontakt z każdym dzieckiem.
Dzieci uwielbiają zajęcia z wykorzystaniem utworów z zestawu Ram-pam-pam. Muzyka wpływa na ich nastrój i emocje, wspiera i stymuluje zmysły, przez co pomaga im się wszechstronnie rozwinąć. Taniec, pląsy i zabawy ruchowe zaspokajają ich naturalną potrzebę ruchu i są świetnym odprężeniem od wysiłku poznawczego.
Dotyczy to wszystkich dzieci, także tych ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, np. w spektrum autyzmu. W Ram-pam-pam dzieci skupiają się na rytmie, który jest czynnikiem porządkującym, dzięki czemu jest przewidywalny. A przewidywalność daje poczucie bezpieczeństwa. Rytm może też wpłynąć na zapoznanie dzieci z ASD z pewnymi wzorcami, potrzebnymi np. w komunikacji. Dzieci powtarzają schematy poprzez naśladowanie wydobywania dźwięków terapeuty, który w sposób sugestywny czeka na odpowiedź dziecka. To sprawia, że dziecko uczy się naprzemienności, która jest obecna w dialogu z drugą osobą.

30 innych produktów w tej samej kategorii: